به یاد پدر و یکسال خاموشی ........

 

گاهی یادها از خاطره ها میروند

و گاه خاطره ها از یادها....

گاهی یادها در خاطره ها نمی گنجند

و گاه خاطره ها در یاد ها دلتنگ اند

یاد من با خاطر تو شروع شد

در صبح دمی که

اولین اذان بلوغ را شنیدم

و تکامل یافتم

از آدم به انسان

یاد من به نمازی عاشقانه آغازید

و پرستش معبودی که تو بمن نمایاندی

و روزه ائی که در فراق اش

همچنان روزه دار دیدارم

در سرزمین بکر دلم

یادم همیشه تو را در خاطرم دارد

و خاطرم همیشه زنده است به یاد تو......!

نیما / بهار ۸۸

پی نوشت- دهم اردیبهشت یادآور پرواز پرنده ایست از آشیان دلمان که نا بهنگام پر کشیدو بسوی معبود شتافت ٬ اولین سالروز هجرت پدر به دیار فانی - یادش گرامی و روح اش شاد 


 

نوشته شده توسط (نیماهومن) در پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388 ساعت 9:10 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت