به پیشواز بهار با پرنده "فروغ..........."          

                                                        

پرنده گفت :

چه بوئی ٬ چه آفتابی

آه بهار آمده است

و من به جستجوی جفت خویش خواهم رفت

پرنده از لب ایوان پرید

مثل پیامی پرید و رفت

پرنده کوچک بود

پرنده فکر نمیکرد

پرنده روزنامه نمیخواند

پرنده قرض نداشت

پرنده آدمها را نمی شناخت

پرنده روی هوا

و برفراز چراغهای خطر

در ارتفاع بیخبری میپرید

و لحظه های آبی را

دیوانه وار تجربه میکرد

پرنده ٬ آه .... فقط یک پرنده بود

                         

(فروع فرخزاد)


 

نوشته شده توسط (نیماهومن) در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387 ساعت 6:19 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت